Η βία στην Ελλάδα έχει χτυπήσει κόκκινο εδώ και καιρό. Είναι κάτι που δε μπορούμε και δεν πρέπει ν’ αρνηθούμε. Τουναντίον, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
Η βία εκδηλώνεται κυρίως με δύο τρόπους. Με φυσική επαφή (ξύλο), και με ψυχολογικές μεθόδους (αυτό που λένε μπούλινγκ). Εμάς θα μας απασχολήσει ο πρώτος.
Χτες στη Γλυφάδα ένα κοπάδι (αυτός είναι ο σωστός όρος) από ανήλικα, επιτέθηκαν εναντίον μιας δεκατετράχρονης, την έδειραν και προσπάθησαν να την ξεβρακώσουν σε κοινή θέα.
Δύο από αυτά, είναι συμμαθήτριές της και οι πρώτες πληροφορίες λένε ότι εμπλέκονται άμεσα στην επίθεση, η οποία έγινε γιατί αυτές και άλλα παιδιά, ζήλευαν το θύμα.
Οι γύρω-γύρω δε, κοιτούσαν και τράβαγαν βίντεο να το ανεβάσουν στα social media μπας και πάρουν κανένα like παραπάνω για να θρέψουν τον ψηφιακό πρεζακισμό τους. Δική μου έκφραση αυτή.
Ευτυχώς που βρέθηκε κάποιος, ενήλικας, περαστικός και σταμάτησε τον όχλο γιατί ποιος ξέρει πώς θα είχε καταντήσει όλο αυτό.
Και τώρα τα βασικά. Όσες και όσοι άσκησαν βία στην κοπέλα έχουν άθλιους γονείς γιατί όλα τα καλά και όλα τα κακά ξεκινούν από την οικογένεια. Και οι συγκεκριμένες έχουν αποτύχει παταγωδώς.
Υπάρχει όμως και κάτι ποιο βαθύ το οποίο παραδόξως κανένα μέσο, είτε mainstream είτε ιντερνετικό δεν αναφέρει. Πως οι επιθέσεις τέτοιου είδους γίνονται πάντα από μεγάλες ομάδες εναντίον ενος ή δύο το πολύ ατόμων.
Αυτό είναι πρακτική συμμοριών που δεν ενδιαφέρονται για «τιμή», «δικαιοσύνη», «τιμωρία» και άλλα παρόμοια και απλά θέλουν να βγάλουν κάποιον από τη μέση, μεταφορικά ή κυριολεκτικά.
Υπάρχει λοιπόν σίγουρα κάποιος (άνθρωπος ή οργανισμός) πίσω απ’ όλο αυτό που το λιγότερο τους καθοδηγεί και το περισσότερο τους οργανώνει.
Αυτό φυσικά είναι δουλειά της Πολιτείας να το ερευνήσει, να το ανακαλύψει και να το αντιμετωπίσει αλλά δεν πειράζει να το λέμε από καιρό σε καιρό. Άλλωστε κακά τα ψέμματα, δεν είναι πολλά που μπορούμε εμείς να κάνουμε, χωρίς να παρανομήσουμε.
Υπάρχει όμως κάτι. Να διδάξουμε στα παιδιά μας τις αξίες του πολεμιστή γιατί μέχρι και αν, εξαφανιστεί η βία, θα τις χρειαστούν οπωσδηποτε.
Μια μικρή πρώτη γεύση μπορείτε να πάρετε από αυτό το άρθρο ή εδώ ή εδώ. Και τα μάτια σας δεκατέσσερα.